الناس

قُل أَعوذُ بِرَبِّ النّاسِ

[ای پیامبر،] بگو: «به پروردگار مردم پناه می‌برم،

مَلِكِ النّاسِ

فرمانروای مردم،

إِلٰهِ النّاسِ

معبود مردم،

مِن شَرِّ الوَسواسِ الخَنّاسِ

از شرِ [شیطانِ] وسوسه‌گر که [به هنگام ذکر الله،] پنهان می‌گردد؛

الَّذى يُوَسوِسُ فى صُدورِ النّاسِ

همان [وسوسه‌گری] که در دل‌های مردم وسوسه می‌کند؛

مِنَ الجِنَّةِ وَالنّاسِ

از جنیان [باشد] و [یا از] آدمیان».