الرحمن
۷۸ آیه
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
الرَّحمٰنُ
[الله] رحمان
عَلَّمَ القُرءانَ
قرآن را آموزش داد؛
خَلَقَ الإِنسٰنَ
انسان را آفرید؛
عَلَّمَهُ البَيانَ
[و] به او سخنگفتن آموخت.
الشَّمسُ وَالقَمَرُ بِحُسبانٍ
خورشید و ماه، با حسابی منظم [و دقیق] در گردِشَند؛
وَالنَّجمُ وَالشَّجَرُ يَسجُدانِ
و گیاه و درخت [برایش] سجده میکنند.
وَالسَّماءَ رَفَعَها وَوَضَعَ الميزانَ
و آسمان را برافراشت و میزان [عدالت را در زمین] برقرار نمود.
أَلّا تَطغَوا فِى الميزانِ
[ای مردم، چنین کرد] تا در وزن و پیمانه، [به یکدیگر] ستم نکنید؛
وَأَقيمُوا الوَزنَ بِالقِسطِ وَلا تُخسِرُوا الميزانَ
و سنجش [حقوق دیگران] را به عدالت برآورد كنید و در سنجش [چیزی] مکاهید [و کمفروشی نکنید].
وَالأَرضَ وَضَعَها لِلأَنامِ
و زمین را براى [زندگى] انسانها مقرر داشت،
فيها فٰكِهَةٌ وَالنَّخلُ ذاتُ الأَكمامِ
که [انواع] میوهها و نخلهای خوشهدار در آن است.
وَالحَبُّ ذُو العَصفِ وَالرَّيحانُ
و [همچنین] حبوباتِ برگدار و گیاهانِ خوشبو؛
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمتهای پروردگارتان را انكار مىكنید؟
خَلَقَ الإِنسٰنَ مِن صَلصٰلٍ كَالفَخّارِ
او انسان را از گِل خشکی همچون سفال آفرید؛
وَخَلَقَ الجانَّ مِن مارِجٍ مِن نارٍ
و جن را از شعلهای از آتش خلق کرد؛
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمتهای پروردگارتان را انكار مىكنید؟
رَبُّ المَشرِقَينِ وَرَبُّ المَغرِبَينِ
[او] پروردگار مشرقها و مغربهاست؛
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
پس [ای گروه انس و جن] کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را تکذیب میکنید؟
مَرَجَ البَحرَينِ يَلتَقِيانِ
او دو دریا[ی شور و شیرین] را روان کرد تا [به یکدیگر] برسند؛
بَينَهُما بَرزَخٌ لا يَبغِيانِ
[در عین حال،] مانعی میان آن دو است که با هم نمیآمیزند؛
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمتهای پروردگارتان را انكار مىكنید؟
يَخرُجُ مِنهُمَا اللُّؤلُؤُ وَالمَرجانُ
از آن دو [دریا] مروارید و مرجان به دست میآید؛
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمتهای پروردگارتان را انكار مىكنید؟
وَلَهُ الجَوارِ المُنشَـٔاتُ فِى البَحرِ كَالأَعلٰمِ
کشتیهای كوهپیكرِ بادبانبرافراشته [و جاری] در دریا برای اوست؛
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمتهای پروردگارتان را انكار مىكنید؟
كُلُّ مَن عَلَيها فانٍ
هر چه روی زمین وجود دارد، فناپذیر است
وَيَبقىٰ وَجهُ رَبِّكَ ذُو الجَلٰلِ وَالإِكرامِ
و [تنها ذات جاوید و] روی پروردگار باشکوه و ارجمندت باقی خواهد ماند؛
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمتهای پروردگارتان را انكار مىكنید؟
يَسـَٔلُهُ مَن فِى السَّمٰوٰتِ وَالأَرضِ ۚ كُلَّ يَومٍ هُوَ فى شَأنٍ
[تمام] کسانی که در آسمانها و زمین هستند از او درخواستِ نیاز میکنند و او هر روز [و هر لحظه] در کاری است؛
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمتهای پروردگارتان را انكار مىكنید؟
سَنَفرُغُ لَكُم أَيُّهَ الثَّقَلانِ
ای گروه جن و انس، به زودی به حساب شما میپردازیم؛
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمتهای پروردگارتان را انكار مىكنید؟
يٰمَعشَرَ الجِنِّ وَالإِنسِ إِنِ استَطَعتُم أَن تَنفُذوا مِن أَقطارِ السَّمٰوٰتِ وَالأَرضِ فَانفُذوا ۚ لا تَنفُذونَ إِلّا بِسُلطٰنٍ
ای گروه جن و انس، اگر مىتوانید از كرانههاى آسمان و زمین گذر كنید [تا از مجازات الهی برهید]، پس بگذرید؛ قادر [به این کار] نخواهید بود، مگر با قدرت [و بَیّنه فراوان که شما آن را ندارید]؛
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمتهای پروردگارتان را انكار مىكنید؟
يُرسَلُ عَلَيكُما شُواظٌ مِن نارٍ وَنُحاسٌ فَلا تَنتَصِرانِ
شرارهاى از آتش و مِس گداخته بر شما باریده مىشود كه [در برابر آن] قادر به دفاع [از خود] نیستید؛
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمتهای پروردگارتان را انكار مىكنید؟
فَإِذَا انشَقَّتِ السَّماءُ فَكانَت وَردَةً كَالدِّهانِ
آنگاه كه آسمان بشكافد و همچون روغن گداخته، سرخفام گردد [قیامت آغاز خواهد شد].
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمتهای پروردگارتان را انكار مىكنید؟
فَيَومَئِذٍ لا يُسـَٔلُ عَن ذَنبِهِ إِنسٌ وَلا جانٌّ
آن روز، [به علت روشنبودن همۀ امور،] از انس و جن [دربارۀ گناهانشان] سؤال نخواهد شد؛
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمتهای پروردگارتان را انكار مىكنید؟
يُعرَفُ المُجرِمونَ بِسيمٰهُم فَيُؤخَذُ بِالنَّوٰصى وَالأَقدامِ
گناهکاران از سيمايشان شناخته میشوند؛ آنگاه [آنان را] از موی پیشانی و پاهایشان میگیرند [و به دوزخ میاندازند]؛
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمتهای پروردگارتان را انكار مىكنید؟
هٰذِهِ جَهَنَّمُ الَّتى يُكَذِّبُ بِهَا المُجرِمونَ
این [همان] جهنمی است که گناهکاران انکارش میکردند؛
يَطوفونَ بَينَها وَبَينَ حَميمٍ ءانٍ
[در آنجا] میان آتش و آب بینهایت داغ در حركتند؛
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمتهای پروردگارتان را انكار مىكنید؟
وَلِمَن خافَ مَقامَ رَبِّهِ جَنَّتانِ
هر کس از ایستادن در پیشگاهِ پروردگارش [براى حساب] مىترسد، دو باغ [در بهشت] دارد؛
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمتهای پروردگارتان را انكار مىكنید؟
ذَواتا أَفنانٍ
[با درختانى] پر از شاخسارِ [تر و تازه و ثمردهنده]؛
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمتهای پروردگارتان را انكار مىكنید؟
فيهِما عَينانِ تَجرِيانِ
در آن دو [باغ]، دو چشمه جاری است؛
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمتهای پروردگارتان را انكار مىكنید؟
فيهِما مِن كُلِّ فٰكِهَةٍ زَوجانِ
در آن دو [باغ]، از هر میوهای دو نوع وجود دارد؛
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمتهای پروردگارتان را انكار مىكنید؟
مُتَّكِـٔينَ عَلىٰ فُرُشٍ بَطائِنُها مِن إِستَبرَقٍ ۚ وَجَنَى الجَنَّتَينِ دانٍ
[بهشتیان] بر بسترهایی كه آسترش از دیباى ضخیم است تكیه میزنند و میوههاى آن باغها در دسترسشان است؛
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمتهای پروردگارتان را انكار مىكنید؟
فيهِنَّ قٰصِرٰتُ الطَّرفِ لَم يَطمِثهُنَّ إِنسٌ قَبلَهُم وَلا جانٌّ
در آن باغها، حوریانی هستند که تنها [به شوهران خود] نظر دارند [و فقط به آنها عشق میورزند]، و دستِ احدى از انس و جن قبلاً به آنان نرسیده است؛
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمتهای پروردگارتان را انكار مىكنید؟
كَأَنَّهُنَّ الياقوتُ وَالمَرجانُ
گویی آن حوریان، یاقوت و مرجانند؛
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمتهای پروردگارتان را انكار مىكنید؟
هَل جَزاءُ الإِحسٰنِ إِلَّا الإِحسٰنُ
آیا پاداشِ نیکی جز نیکی است؟
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمتهای پروردگارتان را انكار مىكنید؟
وَمِن دونِهِما جَنَّتانِ
در کنار آن باغها، دو باغ [بهشتیِ] دیگر است؛
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمتهای پروردگارتان را انكار مىكنید؟
مُدهامَّتانِ
[آن دو باغ] كه [درختانش] در نهایت سبزى [و خرمى] است؛
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمتهای پروردگارتان را انكار مىكنید؟
فيهِما عَينانِ نَضّاخَتانِ
در آن دو [باغ بهشتی،] دو چشمۀ همیشه جوشان جاری است.
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمتهای پروردگارتان را انكار مىكنید؟
فيهِما فٰكِهَةٌ وَنَخلٌ وَرُمّانٌ
و در آنها [درختان] میوه و درختان خرما و انار هست؛
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمتهای پروردگارتان را انكار مىكنید؟
فيهِنَّ خَيرٰتٌ حِسانٌ
در میان آن باغها، زنان نیکسیرت و نیکوروی، حضور دارند؛
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمتهای پروردگارتان را انكار مىكنید؟
حورٌ مَقصورٰتٌ فِى الخِيامِ
حوریانی که در خیمههای بهشتی [از چشم بیگانگان] مستورند؛
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمتهای پروردگارتان را انكار مىكنید؟
لَم يَطمِثهُنَّ إِنسٌ قَبلَهُم وَلا جانٌّ
[دوشیزگانی که] دست هیچ انس و جنی قبلاً به آنان نرسیده است؛
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمتهای پروردگارتان را انكار مىكنید؟
مُتَّكِـٔينَ عَلىٰ رَفرَفٍ خُضرٍ وَعَبقَرِىٍّ حِسانٍ
[بهشتیان] بر بالشتهای سبز و بسترهایى نفیس و زیبا آرمیدهاند؛
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمتهای پروردگارتان را انكار مىكنید؟
تَبٰرَكَ اسمُ رَبِّكَ ذِى الجَلٰلِ وَالإِكرامِ
نامِ پروردگارِ باشکوه و ارجمند تو، بابرکت و فرخنده است.