التكوير
۲۹ آیه
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
إِذَا الشَّمسُ كُوِّرَت
آنگاه که خورشید درهم پیچیده [و تاریک] گردد،
وَإِذَا النُّجومُ انكَدَرَت
و آنگاه که ستارگان بیفروغ شوند،
وَإِذَا الجِبالُ سُيِّرَت
و آنگاه که کوهها به حرکت درآید،
وَإِذَا العِشارُ عُطِّلَت
و آنگاه که مادهشترانِ باردار رها شوند،
وَإِذَا الوُحوشُ حُشِرَت
و آنگاه که حیوانات وحشی [در کنار انسان] گرد آورده شوند،
وَإِذَا البِحارُ سُجِّرَت
و آنگاه که دریاها [جوشان و] برافروخته شود،
وَإِذَا النُّفوسُ زُوِّجَت
و آنگاه که هر کس با همسانِ خود قرین گردد،
وَإِذَا المَوءۥدَةُ سُئِلَت
و آنگاه که از دختر زندهبهگورشده پرسیده شود
بِأَىِّ ذَنبٍ قُتِلَت
[که] به کدامین گناه کشته شده است،
وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَت
و آنگاه که نامههای [اعمال] گشوده شود،
وَإِذَا السَّماءُ كُشِطَت
و آنگاه که پرده از روی آسمان برگرفته شود،
وَإِذَا الجَحيمُ سُعِّرَت
و آنگاه که دوزخ، افروخته [و شعلهور] گردد،
وَإِذَا الجَنَّةُ أُزلِفَت
و آنگاه که بهشت [برای پرواپیشگان] نزدیک آورده شود.
عَلِمَت نَفسٌ ما أَحضَرَت
[در آن هنگام،] هر کس خواهد دانست که چه چیزی [برای آخرت خود] آماده کرده است.
فَلا أُقسِمُ بِالخُنَّسِ
سوگند به ستارگانی که [به جایگاه خود] بازمیگردند،
الجَوارِ الكُنَّسِ
[شتابان] حرکت میکنند [و از نظر] پنهان میشوند؛
وَالَّيلِ إِذا عَسعَسَ
و سوگند به شب، هنگامی که [از تاریکیاش کاسته شود و] پشت کند؛
وَالصُّبحِ إِذا تَنَفَّسَ
و سوگند به صبح، هنگامی که بدمد؛
إِنَّهُ لَقَولُ رَسولٍ كَريمٍ
بیتردید، این [قرآن،] سخن [الله است که ابلاغش به پیامبر، بر عهدۀ] فرستادهای بزرگوار [= جبرئیل] است.
ذى قُوَّةٍ عِندَ ذِى العَرشِ مَكينٍ
[همان فرشتهای] که [مقتدر و] نیرومند است و نزد [اللهِ] صاحبعرش، مقام والایی دارد؛
مُطاعٍ ثَمَّ أَمينٍ
[در ملکوت اعلی و عالم فرشتگان] از او فرمان میبرند و امین [وحی] است.
وَما صاحِبُكُم بِمَجنونٍ
[ای مردم،] همنشین شما [= محمد] دیوانه نیست؛
وَلَقَد رَءاهُ بِالأُفُقِ المُبينِ
و بیتردید، [محمد]، او [= جبرئیل] را در افق روشن دیده است.
وَما هُوَ عَلَى الغَيبِ بِضَنينٍ
و او بر [ابلاغِ آنچه از طریق] غیب [به وی وحی میگردد] بخیل نیست [و همانند کاهنان نیز مزد نمیگیرد].
وَما هُوَ بِقَولِ شَيطٰنٍ رَجيمٍ
و این [قرآن] گفتۀ شیطان راندهشده نیست.
فَأَينَ تَذهَبونَ
پس به کجا میروید؟
إِن هُوَ إِلّا ذِكرٌ لِلعٰلَمينَ
این [قرآن] چیزی جز پند و اندرز برای جهانیان نیست.
لِمَن شاءَ مِنكُم أَن يَستَقيمَ
برای هر یک از شما که بخواهد راه راست [حق را] در پیش گیرد.
وَما تَشاءونَ إِلّا أَن يَشاءَ اللَّهُ رَبُّ العٰلَمينَ
و شما [چیزی را] نمیخواهید، مگر آنکه پروردگار جهانیان [اراده کند و] بخواهد.