الليل

وَالَّيلِ إِذا يَغشىٰ

سوگند به شب، هنگامی ‌که [همه چیز را] بپوشانَد،

وَالنَّهارِ إِذا تَجَلّىٰ

و سوگند به روز، هنگامی‌ که آشکار شود،

وَما خَلَقَ الذَّكَرَ وَالأُنثىٰ

و سوگند به ذاتی که نر و ماده را آفرید،

إِنَّ سَعيَكُم لَشَتّىٰ

که یقیناً سعی [و تلاش] شما مختلف [و نیک و بد] است.

فَأَمّا مَن أَعطىٰ وَاتَّقىٰ

و اما کسی‌ که [در راه الله] ببخشد و پرهیزگاری نماید

وَصَدَّقَ بِالحُسنىٰ

و [وعدۀ الله و سخنان] نیک را تصدیق کند،

فَسَنُيَسِّرُهُ لِليُسرىٰ

پس به‌زودی او را برای [راهِ] آسان [= اعمال نیکو و انفاق در راهِ الله] توفیق می‌دهیم.

وَأَمّا مَن بَخِلَ وَاستَغنىٰ

و اما کسی‌که بخل ورزد و بی‌نیازی بجوید،

وَكَذَّبَ بِالحُسنىٰ

و [وعدۀ الله و سخنانِ] نیک را تکذیب کند،

فَسَنُيَسِّرُهُ لِلعُسرىٰ

به زودی انجام دشواری [= اعمال شر و پلید] را برایش آسان می‌سازیم [و انجام کار خیر را بر او سخت می‌گردانیم]؛

وَما يُغنى عَنهُ مالُهُ إِذا تَرَدّىٰ

و در هنگام [مرگ و] ورود به دوزخ، دارایی او سودی به حالش نخواهد داشت.

إِنَّ عَلَينا لَلهُدىٰ

مسلماً هدایت [بندگان] بر [عهدۀ] ماست.

وَإِنَّ لَنا لَلءاخِرَةَ وَالأولىٰ

و محققاً آخرت و دنیا [نیز] از آنِ ماست.

فَأَنذَرتُكُم نارًا تَلَظّىٰ

من شما را از آتشی شعله‌ور بیم دادم

لا يَصلىٰها إِلَّا الأَشقَى

که جز بدبخت‌ترین [مردم] در آن نیفتد؛

الَّذى كَذَّبَ وَتَوَلّىٰ

[همان] کسی ‌که [آیات ما را] تکذیب کرد و روی گرداند

وَسَيُجَنَّبُهَا الأَتقَى

و به زودی پرهیزگارترین [مردم] از آن دور نگه داشته می‌شود.

الَّذى يُؤتى مالَهُ يَتَزَكّىٰ

[همان] کسی‌که مال خود را [در راه الله] می‌بخشد تا [از گناه] پاک شود.

وَما لِأَحَدٍ عِندَهُ مِن نِعمَةٍ تُجزىٰ

و هیچ كس را به قصد پاداش‌یافتن نعمت نمى‌بخشد؛

إِلَّا ابتِغاءَ وَجهِ رَبِّهِ الأَعلىٰ

مگر [برای] کسبِ رضا [و خشنودی] پروردگار برترش.

وَلَسَوفَ يَرضىٰ

و به راستی که [با پاداشِ الله] راضی خواهد شد.