القارعة

القارِعَةُ

به نام خداى رحمان و رحيم. - آن حادثه كوبنده .

مَا القارِعَةُ

و چه كوبنده عظيمى؟! .

وَما أَدرىٰكَ مَا القارِعَةُ

و تو نمى‌دانى كه كوبنده چيست؟ .

يَومَ يَكونُ النّاسُ كَالفَراشِ المَبثوثِ

روزى است كه مردم چون ملخ فرارى رويهم مى‌ريزند .

وَتَكونُ الجِبالُ كَالعِهنِ المَنفوشِ

و كوه‌ها چون پشم رنگارنگ حلاجى شده مى‌گردد .

فَأَمّا مَن ثَقُلَت مَوٰزينُهُ

اما كسى كه اعمالش نزد خدا سنگين وزن و داراى ارزش باشد .

فَهُوَ فى عيشَةٍ راضِيَةٍ

او در عيشى رضايت‌بخش خواهد بود .

وَأَمّا مَن خَفَّت مَوٰزينُهُ

و اما آنكه اعمالش وزن و ارزشى نداشته باشد .

فَأُمُّهُ هاوِيَةٌ

او در آغوش و دامن هاويه خواهد بود .

وَما أَدرىٰكَ ما هِيَه

و تو نمى‌دانى هاويه چيست .

نارٌ حامِيَةٌ

آتشى است سوزنده .