الأعلى

سَبِّحِ اسمَ رَبِّكَ الأَعلَى

نام پروردگار بلند مرتبه‌ات را به پاکی یاد کن.

الَّذى خَلَقَ فَسَوّىٰ

[همان ذاتی] که [انسان را] آفرید و هماهنگ و متعادل ساخت.

وَالَّذى قَدَّرَ فَهَدىٰ

و [همان] ذاتی‌ که اندازه‌گیری کرد و [به شایستگی آفرید] و سپس هدایت نمود.

وَالَّذى أَخرَجَ المَرعىٰ

و [آن] ذاتی‌ که چراگاه را [برای تغذیۀ جانداران] رویانید.

فَجَعَلَهُ غُثاءً أَحوىٰ

سپس آن را خشک و سیاه گردانید.

سَنُقرِئُكَ فَلا تَنسىٰ

ما به زودی [قرآن را] بر تو می‌خوانیم؛ پس تو هرگز [آن را] فراموش نخواهی کرد؛

إِلّا ما شاءَ اللَّهُ ۚ إِنَّهُ يَعلَمُ الجَهرَ وَما يَخفىٰ

مگر آنچه را که الله بخواهد؛ همانا او آشکار و نهان را می‌داند.

وَنُيَسِّرُكَ لِليُسرىٰ

و آسان‌ترین [راه‌] را برایت فراهم مى‌گردانیم.

فَذَكِّر إِن نَفَعَتِ الذِّكرىٰ

اگر پند مفید باشد، [مردم را با آیات قرآن] پند ده.

سَيَذَّكَّرُ مَن يَخشىٰ

به زودی کسی‌ که [از الله] می‌ترسد، پند می‌پذیرد.

وَيَتَجَنَّبُهَا الأَشقَى

و بدبخت‌ترین [مردم،] از آن دوری می‌گزیند؛

الَّذى يَصلَى النّارَ الكُبرىٰ

[همان] کسی‌ که در آتش بزرگ [جهنم] درخواهد آمد،

ثُمَّ لا يَموتُ فيها وَلا يَحيىٰ

و در آن [آتش] نه می‌میرد و نه زنده می‌مانَد.

قَد أَفلَحَ مَن تَزَكّىٰ

یقیناً کسی ‌که خود را [از کفرو گناه] پاک کند، رستگار خواهد شد؛

وَذَكَرَ اسمَ رَبِّهِ فَصَلّىٰ

و [نیز کسی که] نام پروردگارش را یاد کند و نماز بگزارد.

بَل تُؤثِرونَ الحَيوٰةَ الدُّنيا

ولی شما [مردم،] زندگی دنیا را [بر آخرت] ترجیح می‌دهید؛

وَالءاخِرَةُ خَيرٌ وَأَبقىٰ

در حالی‌ که آخرت، بهتر و پاینده‌تر است.

إِنَّ هٰذا لَفِى الصُّحُفِ الأولىٰ

به راستی این [پندها] در کتاب‌های آسمانی پیشین [نیز] بود؛

صُحُفِ إِبرٰهيمَ وَموسىٰ

کتاب‌های ابراهیم و موسی.