الأعلى

سَبِّحِ اسمَ رَبِّكَ الأَعلَى

بنام خداى رحمان و رحيم، - نام پروردگار بلند مرتبه خود را منزه بدار (و در رديف نامهاى ديگرش قرار مده) .

الَّذى خَلَقَ فَسَوّىٰ

پروردگارى كه اجزاى عالم را از عدم به وجود آورد و هر يك را در جايى قرار داد كه بايد قرار مى‌داد .

وَالَّذى قَدَّرَ فَهَدىٰ

و پروردگارى كه هر چيزى را داراى حدود و اندازه‌اى كرد به طورى كه براى رسيدنش به هدف نهايى از خلقتش مجهز باشد .

وَالَّذى أَخرَجَ المَرعىٰ

و پروردگارى كه چراگاه‌ها از زمين رويانيد .

فَجَعَلَهُ غُثاءً أَحوىٰ

و دوباره خزانش كرد و به صورت خاشاكى سياه در آورد .

سَنُقرِئُكَ فَلا تَنسىٰ

از نظر حفظ قرآن دلواپس مباش اينقدر برايت مى‌خوانيم كه ديگر از يادش نبرى .

إِلّا ما شاءَ اللَّهُ ۚ إِنَّهُ يَعلَمُ الجَهرَ وَما يَخفىٰ

البته به اذن ما از ياد نبرى و گر نه هر چه را كه بخواهد از ياد خواهى برد كه خدا داناى به آشكار و نهان است .

وَنُيَسِّرُكَ لِليُسرىٰ

و ما در سر هر دو راهى تو را به راه آسان‌تر دعوت، سوق مى‌دهيم و انتخاب آن را به فطرت پاكت الهام مى‌كنيم .

فَذَكِّر إِن نَفَعَتِ الذِّكرىٰ

پس تو به كار تذكر دادنت بپرداز البته جايى كه تذكر مفيد باشد .

سَيَذَّكَّرُ مَن يَخشىٰ

كه به زودى آنها كه از خدا مى‌ترسند متذكر مى‌شوند .

وَيَتَجَنَّبُهَا الأَشقَى

ولى بدبخت‌ترين افراد از تذكر تو اعراض مى‌كنند .

الَّذى يَصلَى النّارَ الكُبرىٰ

بدبخت‌هايى كه در آتش خواهند سوخت آتشى كه از آتش دنيا سوزنده‌تر است .

ثُمَّ لا يَموتُ فيها وَلا يَحيىٰ

چون در آن مرگ و حياتى نيست .

قَد أَفلَحَ مَن تَزَكّىٰ

محققا هر كس كه خود را تزكيه كند رستگار مى‌شود .

وَذَكَرَ اسمَ رَبِّهِ فَصَلّىٰ

و هر وقت نام خدا را به ياد آورد بلافاصله به نماز بايستد .

بَل تُؤثِرونَ الحَيوٰةَ الدُّنيا

ولى شما اى مردم! زندگى دنيا را بر آن رستگارى مقدم مى‌داريد .

وَالءاخِرَةُ خَيرٌ وَأَبقىٰ

با اينكه زندگى آخرت خير محض و فنا ناپذير است .

إِنَّ هٰذا لَفِى الصُّحُفِ الأولىٰ

اين سفارش‌ها در صحف قديم نيز بود .

صُحُفِ إِبرٰهيمَ وَموسىٰ

يعنى صحف ابراهيم و موسى .